Longyearbyen (Norwegia) 2024' - Svalbard (350 km za kołem podbiegunowym) Czyli, co słychać na Spitsbergenie

Svalbard - to norweska prowincja na Oceanie Arktycznym z największą wyspą Spitsbergen. Jej zarządcą jest gubernator, a jego siedziba to stolica Svalbardu -Longyearbyen. Dostałem się tu na pokładzie linii lotniczych Norwegian Air Shuttle docierając w to miejsce z Tromso.  Okres września okazał się bardzo łaskawy, bo panujące temperatury w ogóle nie były dokuczliwe. Archipelag posługuje się nazwą "Svalbard" od roku 1925, kiedy to Norwegia objęła zwierzchnictwo nad wyspami. 

Zmiana nazwy archipelagu, wcześniej nazywanego w całości Spitsbergenem, miała podkreślić ciągłość zwierzchności norweskiej od czasów wikingów. Przyjmuje się, że wyspy te znane były wikingom już wcześniej, a ponowne odkrycie wysp przez holenderskiego odkrywcę Willema Barentsa miało miejsce w roku 1596. Na Spitsbergenie dni polarne (lato polarne) nor. polarsommer występuje w okresie od 20 kwietnia do 26 sierpnia i charakteryzuje się tym, że słońce nie zachodzi. Zaś noce polarne, nor. polarnatt występujące w okresie od 26 października do 15 lutego. Wówczas jest całkowicie ciemno i nie ma różnicy miedzy dniem i nocą. Wtedy słońce jest poniżej horyzontu, ale na niebie widoczne są niebieskie i czerwone smugi światła. Z uwagi na występujące tu właśnie zorze polarne obecnie Svalbard przyciąga rzesze turystów, którzy prześcigają się w uchwycaniu najbardziej spektakularnych widoków. Archipelag to ok. 60% powierzchni pokrytej przez lodowce, a najwyższy jego szczyt mający 1713 m n.p.m. to Newtontoppen.